مهاجرت به كانادا از طريق پناهندگي

پناهندگی کسی در کانادا قبول می شود که دلیل قانع کننده ای دال بر ترس از شکنجه و آزار بر اساس عقاید مذهبی، ملیتی، عقاید سیاسی یا عضویت در گروه های اجتماعی خاص ارائه نماید. این دلایل باید به نحوی باشد که دادگاه کانادا را راضی نماید که شخص متقاضی پناهندگی نمیتواند به کشورش بازگردانده شود زیرا مثلا خطر مرگ یا شکنجه او را تهدید میکند. در غیر اینصورت درخواست متقاضی پناهندگی رد شده و شخص متقاضی به کشورش برگردانده میشود.

برنامه پناهندگی برای افراد پناه جو در خارج از کانادا:

اداره مهاجرت و شهروندی کانادا برای گزینش و شناسایی افراد پناه جو از طریق (United Nations High ( UNHCR Commissioner for Refugees، سایر سازمانهای ارجاع کننده و گروههای حمایت کننده خصوصی اقدام می کند.

مهاجرت از طریق پناهندگی در 3 رده خلاصه شده است:

رده پناهندگان کنوانسیون در خارج

رده کشورهای پناه دهنده

رده کشورهای Source

در شرایط خاص، پناهندگان کشورهای خاص ممکن است مستقیماٌ برای اسکان در کانادا درخواست نمایند.

UNHCR

UNHCR به دنبال حمایت از افراد پناه جو در سراسر جهان است. به عنوان بخشی از فعالیت آن، شناسایی افراد پناه جو برای اسکان در کشور کانادا در زمانی صورت می گیرد که بهترین موقعیت برای این کار وجود داشته باشد.

سایر سازمانهای مربوطه:

سازمانهای ارجاع کننده مانند UNHCR قرار ملاقاتی با وزیر اداره مهاجرت و شهروندی کانادا جهت ارجاع افراد پناه جو خواهد داشت.

گروههای حمایت کننده خصوصی:

گروههای حمایت کننده خصوصی، شرایط مورد نیاز برنامه اسکان افراد پناه جو را برآورده می نمایند. گروههای حمایت کننده خصوصی می بایست شهروند یا مقیم دائم کانادا (حداقل 18 سال سن) باشند. گروههای حمایت کننده متقبل می شوند که افراد پناه جو را به مدت 1 سال از تاریخ ورود یا تا زمانی که افراد موفق به حمایت مالی خود شوند (هر یک اول وارد باشد) تامین نمایند. این کمک شامل مکان، پوشاک و غذا می باشد. در موارد خاص، دوره حمایت می تواند بیشتر از 36 ماه تمدید شود.

سفارت کانادا در کشورهای مربوطه تقاضانامه ها را ارزیابی خواهد نمود و تصمیم خواهد گرفت که آیا فرد متقاضی جهت برنامه اسکان افراد پناه جو واجد شرایط خواهند نمود.

چه کسانی برای گزینش واجد شرایط خواهند بود؟

اداره مهاجرت و شهروندی کانادا، افراد پناه جو را بر اساس 3 رده گزینش می نماید:

(1)فردی که عضو رده کنوانسیون افراد پناه جوی خارج از کاناداست:

کسی که پناه جوی کنوانسیون (در خارج از کشور خود بوده و بدلیل ترس از آزار و شکنجه، به واسطه نژاد، عقیده مذهبی یا سیاسی، یا بودن در گروهی خاص قادر به بازگشت به کشور خود نمی باشد) است.

کسی که خارج از کاناداست.

کسی که به دنبال اسکان در کاناداست.

کسی که احتمال راه حل پایدار دیگری نداشته باشد. به این معنی که:
قادر به بازگشت به کشور خود (به عنوان مقیم دائم) نمی باشد.
قادر به یکپارچه شدن در امورات کشور پذیرفته شده به عنوان پناهنده نمی باشد.
دارای پیشنهاد اسکان از طرف کشور دیگری به غیر از کانادا نیست.

کسی که به طور خصوصی یا از طرف دولت مورد اسپانسر قرار گرفته و دارای توانایی مالی کافی جهت تامین خود و افراد وابسته خود است.

(2)فردی که عضو رده کنوانسیون افراد پناه جوی خارج از کاناداست:

کسی که خارج از کشور خود (به عنوان شهروند یا مقیم) می باشد.
کسی که به طور مداوم، جدی و شخصاٌ تحت تاثیر جنگ داخلی یا ستیز مسلحانه یا موارد نقض حقوق بشر قرار گرفته است.

کسی که قادر به پیدا نمودن راه حل مناسبی برای موقعیت خود در یک دوره معقول زمانی نباشد.

کسی که به طور خصوصی اسپانسر شده باشد یا دارای توانایی مالی کافی جهت حمایت خود و افراد وابسته خود باشد.

(3)فردی که عضو رده کشورهای Source باشد:

کسی که در کشوری اقامت دارد که به عنوان کشور Source شناخته شده باشد.
کسی که در کشور خود به عنوان شهروند یا مقیم دائم مشغول به زندگی می باشد.
کسی که به طور مداوم، جدی و شخصی، به واسطه جنگ داخلی یا ستیز مسلحانه تحت تاثیر قرار گرفته باشد. کسی که از حق آزادی بیان به طور جدی محروم بوده باشد. کسی که به واسطه اختلاف مذهبی یا حق شرکت در فعالیتهای تجاری محروم بوده باشد و در نتیجه آن بازداشت شده باشد.

کسی که به دلیل نژاد، مذهب، ملیت، عضویت در یک گروه اجتماعی یا سیاسی، از مورد آزار و اذیت قرار گرفتن بیم داشته باشد.

چه کسانی می توانند به عنوان پناه جو جهت اسکان در کانادا مستقیماٌ درخواست نمایند؟

کسی که به طور خصوصی یا از طریق دولت اسپانسر شده باشد یا دارای توانایی مالی کافی جهت حمایت خود و افراد وابسته خود باشد.

چه کسانی می توانند به عنوان پناه جو جهت اسکان در کانادا مستقیماٌ درخواست نمایند؟


کشورهای زیر در حال حاضر به عنوان کشورهای منبع شناخته شده و افراد مقیم کشورهای زیر جهت درخواست پناهندگی می توانند به سفارتخانه کانادا در منطقه مورد نظر مراجعه نمایند.

کنگو نایروبی (کنیا)

سودان (قاهره در مصر)

السالوادور (گواتمالا)

کلمبیا (بوگاتا، کلمبیا)

سیرالئون (آکرا، غنا)


برنامه پناهندگی برای افراد پناه جو در داخل کشور کانادا:

کشور کانادا آماده حفاظت از افرادی است که از بازگشت به کشور موطن خود بیم دارند. درخواست پناهندگی می تواند در خاک ورودی یا در مرکز اداره مهاجرت کانادا (CIC) و در خود کانادا صورت پذیرد. زمانی که افسر CIC تصمیم بگیرد که فرد پناه جو برای ارجاع واجد شرایط است، ادعای مربوطه به هیئت پناهندگان و امور مهاجرتی (IRB)، برای تصمیم گیری فرستاده خواهد شد که براساس تشخیص IRB، فرد در رده پناه جویان کنوانسیون یا رده پناه جویان نیازمند حفاظت در داخل کانادا قرار خواهد گرفت.


یک پناه جوی کنوانسیون به شخصی اطلاق می شود که در خارج از کشور ملیت خود یا جایی است که در آن اقامت دارد و به دلیل ترس موجه از آزار و اذیت به واسطه نژاد، مذهب، عقاید سیاسی، ملیتی یا عضویت در گروه های اجتماعی خاص قادر به بازگشت به کشور خود نمی باشد.

شخصی که نیازمند حفاظت است:

شخصی که نیازمند حفاظت است به فردی در کانادا اطلاق می شود که اخراج آن به کشور مبداء (کشوری که فرد در آن مقیم است) مشمول احتمال شکنجه، خطر جانی ، خطر مجازات یا رفتار غیر عادی یا ظالمانه است.

شخص حفاظت شده:

شخص حفاظت شده می تواند یک پناهنده کنوانسیون یا پناهنده ای باشد که نیازمند کمک است.

مواردی که فرد جهت ارجاع به IRB حائظ شرایط نمی باشد:

افردی که به عنوان پناهنده کنوانسیون، به وسیله کشور دیگری شناخته شده و قادر به بازگشت به کشور خود می باشد.

افرادی که قبلاٌ به عنوان اشخاص حفاظت شده، تحت مصوبه حفاظت پناهنده و امور مهاجرتی، و قوانین آن شناخته شده اند.

افرادی که به غیر از کشور ملیت خود یا جایی که سابقاٌ در آن مقیم بوده اند به خاک کانادا وارد شده (مستقیماٌ یا غیر مستقیم) و کشور مورد نظر به وسیله قوانین مصوبه حفاظت از پناهنده و امور مهاجرتی برگزیده شده باشد.
افرادی که به واسطه امور امنیتی، حقوق بشر، خشونت، جرم جدی یا جنایت سازمان دهی شده غیر قابل پذیرش باشند.

افرادی که قبلاٌ پرونده آنها به عنوان پناه جو در داخل کانادا به وسیله IRB رد شده باشد.

افرادی که قبلاٌ برای پناهندگی در داخل کانادا درخواست نموده و برای ارجاع به IRB واجد شرایط نبوده اند.

افرادی که قبلاٌ از ادعای درخواست پناهندگی خود صرف نظر نموده یا پرونده خود را ترک نموده باشند.

تصمیم جهت پناهندگی در کانادا:

هیئت پناهندگی و مهاجرت:

درخواست هایی که برای پناهندگی واجد شرایط باشند به IRB جهت بررسی فرستاده خواهند شد. اعضای Refugee Protection Division از طریق IRB درخواست افراد را مورد دادرسی و استماع قرار خواهند داد. افراد این اعضاء متخصصان قوانین پناهندگی بوده و در مورد شرایط و رخدادهای سایر کشورها به خوبی آگاهند.

دادرسی:

واجد شرایط بودن شخصی به عنوان فرد حفاظت شده (براساس دادرسی) توسط RPD مشخص خواهد شد. دادرسی معمولاٌ به صورت خصوصی، غیر رسمی و غیر متخاصمانه برگزار می شود. همچنین شخصی از The United Nations High Commissioners for Refugees ممکن است این پروسه های را مشاهده نماید. به افرادی که مدعی دریافت پناهندگی می باشند هر گونه موقعیتی جهت اسکان و حفاظت داده خواهد شد. اعضای RPD این دادرسی را رهگبری و اطمینان حاصل خواهند نمود که تمامی اطلاعات لازمه پیش از تصمیم گیری ارائه شده است.

مشاور قانونی:

افراد پناه جویی که مدعی درخواست پناهندگی می باشند، این حق قانونی را خواهند داشت که از مشاور استفاده نمایند. همچنین افراد می توانند شخصی را از جانب خود به عنوان نماینده جهت صحبت نمودن انتخاب نمایند. این فرد می تواند وکیل، یک دوست، خویشاوند یا سایر افراد مرتبط باشد.

اخراج:

اگر IRB درخواستی را رد نماید، اعلانی مکتوب برای افراد مدعی با توضیح دلایل تصمیم اتخاذ شده فرستاده خواهد شد. همچنین این اعلان شامل مدارکی خواهد بود که توضیح دهنده حق انتخاب ناموفق فرد مدعی با مضمون خروج از کانادا خواهد بود. به افراد مدعی ناموفق 30 روز فرصت داده خواهد شد که شخصاٌ کشور کانادا را ترک نمایند. افراد مدعی 15 روز فرصت خواهند داشت که پرونده خود را به دادگاه فدرال تسلیم نمایند.

ارزیابی ریسک پیش از اخراج:

کشور کانادا متعهد شده که افراد را در صورت در معرض خطر قرار گرفتن آزار و اذیت در کشور مبداء، اخراج ننماید. برای این منظور، اکثر افرادی که دستور اخراج برای آنها صادر شده می توانند به اداره مهاجرت و شهروندی کانادا برای ارزیابی ریسک پیش از اخراج (PRRA) درخواست نمایند. افسر PRRA این ارزیابی را هدایت خواهد نمود. به کاندیدهای واجد شرایط برای PRRA، تقاضانامه و راهنمای آن ارسال خواهد شد.

پس از انجام گرفتن این کار، دستور اخراج افراد به حالت تعلیق در خواهد آمد. دستور اخراج قابل اجرا نخواهد بود، تا زمانی که:

مهلت 15 روزه سپری شود و CIC تقاضانامه فرد را دریافت ننموده باشد.
تقاضانامه رد شود.

یافرد کاندید نشان دهد که قصد درخواست نداشته باشد یا از تقاضانامه خود صرف نظر نماید یا آن را رها نماید.

متقاضیان PRRA می توانند نوشته ای را جهت کمک به توضیح این موضوع که در صورت اخراج از کانادا با چه خطراتی مواجه خواهند شد ارسال نمایند.

به استثناء مواردی که عدم پذیرش فرد متقاضی بر پایه امنیت و جرم جدی باشد، ارزیابی افسر PRRA براساس زمینه های مستحکم زیر در نظر گرفته می شود:
ریسک آزار و اذیت، به گونه ای که در کنوانسیون ژنو تعریف شده است.

خطر شکنجه و خطر جانی یا خطر رفتار یا مجازات غیر عادی یا ظالمانه.

اشخاصی که نمی توانند برای PRRA درخواست نمایند:

مشمول استرداد مجرم باشند.

برای تصمیم گیری IRB حائظ شرایط نباشند (به واسطه اینکه افراد از یک کشور ثالث ایمن به کانادا وارد شده باشند).

پناه جوی درخواست کننده مجددی که در حال بازگشت به کانادا کمتر از 6 ماه، پس از رهسپارشدن باشد.

پناه جویی که قبلاٌ به عنوان فرد حفاظت شده تحت مصوبه حفاظت پناهندگی و مهاجرت شناخته شده باشد.

یابه عنوان پناهنده کنوانسیون به وسیله کشوری امکان بازگشت وجود داشته باشد شناخته شده باشد.

سوالات مکرر:

چرا کشور کانادا افراد پناه جو را اسکان می دهد؟

UNHCR) The United Nations High Commissioner for Refugees) ماموریت رهبری و هماهنگی جریان حقوقی بین المللی را جهت حفاظت از افراد پناه جو و حل مشکلات آنها در سراسر دنیا بر عهده دارد که هدف اولیه آن حفظ حقوق و سلامتی پناه جویان است. شناسایی پناه جویان به منظور اسکان در کشور کانادا، بخشی از فعالیتهای UNHCR محسوب می شود. به منظور واجد شرایط بودن، افراد پناه جو نمی بایست راه حل طویل مدت دیگری جهت جایگزینی در پروسه دریافت پناهندگی داشته باشند. همچنین لازم به ذکر است که افراد پناه جو تحت معاینات پزشکی و کنترل امنیتی قرار خواهند گرفت.

منظور از پناه جویانی که از طریق کمک دولتی مورد حمایت قرار می گیرند چیست؟

پناه جویانی که از طریق کمک دولتی مورد پذیرش قرار می گیرند جزء پناه جویان کنوانسیون برون مرزی و عضو رده کشورهای Source می باشند که اسکان اولیه آنها در کانادا به وسیله دولت کانادا یا دولت کبک مورد حمایت قرار می گیرد. پناه جویانی که به منظور اسکان در کانادا گزینش شده اند معمولاٌ مجبور به فرار از کشور مبداء، به دلیل مشکلات غیر قابل تصور و زندگی اجباری در چادرهای پناهندگی برای سالیان دراز بوده اند. بسیاری از این افراد، قربانیان شکنجه و ضربه های روحی بوده و اکثر این افراد را زنها و کودکانی تشکیل می دهند که در معرض خطر می باشند.

چه نوع حمایتهایی برای افراد پناه جو در نظر گرفته خواهد شد؟

برنامه کمک رسانی اسکان (RAP) به وسیله کمک دولتی، تامین کننده نیازهای فوری و مالی افراد پناه جو است. این خدمات حمایتی شامل موارد حیاتی و فوری از قبیل:
استقبال در فرودگاه.

مکان موقت و کمک در یافتن مکان دائمی.

کمک در ثبت نام های لازمه استانی و فدرال.

خدمات غیرمالی شامل خدمات فوری و تماس، حمل و نقل عمومی، سیستم تحصیلی، اطلاع رسانی در مورد شهر مقصد، قوانین کانادا، رسومات، اقلیم و آب و هوا.

جهت گیری های مالی از قبیل بودجه بندی، ایجاد حساب بانکی و استفاده از کارت اعتباری.

ارجاع به سایر برنامه های اسکان.

چه نوع حمایتهایی برای افراد پناه جو در نظر گرفته خواهد شد؟

حمایت هایی که منجر به درآمد زایی برای افراد پناه جو تحت RAP می شود، برای افرادی صدق خواهد کرد که از طریق برنامه اسکان دهی دولتی واجد شرایط بوده و فاقد منابع مالی کافی جهت تامین نیازهای اساسی خود باشند. این برنامه کمک رسانی به صورت یک کمک اولیه جهت شروع و پرداخت ماهیانه خواهد بود.

آیا نوع حمایت پیش بینی شده در سراسر کانادا یکسان است؟

خدمات حمایتی RAP برای افراد پناه جویی که از کمک دولتی استفاده می نمایند در سراسر کانادا یکسان است. درآمد ماهیانه ای که تحت RAP و به وسیله کمک اجتماعی استانی هدایت می شود از استانی تا استان دیگر در کشور کانادا متفاوت است. به عنوان مثال یک پناه جویی که از خدمات دولتی استفاده نموده، جهت اسکان در استان اونتاریو 580 دلار ماهیانه دریافت خواهد نمود. این مبلغ پوشش دهنده غذا، سرپناه و هزینه حمل و نقل می باشد.

ارائه وجه اولیه چگونه سرشکن خواهد شد؟

مقدار پوشش دهی نیازهای اولیه که یکبار صورت می گیرد شامل موارد زیر می باشد:
نیازمندیهای اولیه خانگی، اثاثیه منزل شامل تختخواب، میز و صندلی، ملافه، پوشش ساده پنجره و محصولات خانگی عمومی شامل وسایل آشپزخانه، دیگ، تابه و جارو.
سهمیه موارد مورد نیاز اساسی شامل مواد غذایی (آرد ، شکر، ادویه) و اقلام نظافت (مواد پاک کننده و شستشو).

سهمیه لباس و لباس های زمستانی شامل پالتو، چکمه، کلاه و غیره (این اقلام ممکن است در فصل زمستان به پناه جویان در هنگام ورود به خاک ورودی ارایه شود).
آیا خانواده های کم جمعیت و پرجمعیت به مقدار یکسانی پول دریافت خواهند نمود؟
نرخی که برای شروع اولیه موارد خانگی درنظر گرفته شده با توجه به تعداد افراد خانواده متغییر است. همچنین سایر سهمیه ها براساس شرایط ممکن است شامل حال افراد پناه جو شود.

این سهمیه ها (پول اهدائی) شامل چه مواردی است؟

پول برای بچه های زیر 6 سال.
پول برای بچه های بین سنین کودکستانی تا کلاس 13 که در مدرسه حضور دارند.
پول برای زنان باردار.
پول زایمان برای زنان باردار.
پول برای بچه های تازه متولد جهت خریداری پوشاک و لوازم مورد نیاز بچه.

تا چه زمانی حمایت دولتی برای افراد پناه جو برقرار خواهد بود؟

حمایت ها به منظور پوشش درآمد افراد پناه جو می تواند تا یکسال از تاریخ ورود به کشور کانادا یا تا زمانی که افراد پناه جو خود و افراد خانواده خود را مورد حمایت مالی قرار دهند (هر زمانی که هر یک از این 2 مورد اول صورت پذیرد) ادامه داشته باشد. افرادی که نیازمند موارد خاص تحت برنامه کمک رسانی مشترک می باشند ممکن است از درآمد RAP (برنامه کمک رسانی اسکان) بیش از 24 ماه یا بیشتر بهره مند شوند. در هر صورت، اکثر پناه جویان به مدت 12 ماه یا کمتر از کمک های اهدائی بهره مند خواهند شد. خدمات رسانی تحت RAP عموماٌ در طی 4 یا 6 هفته اول ورود پناه جویان برنامه دولتی ارائه خواهد شد.

آیا کلیه حمایت های پناه جویانی که از طریق برنامه دولتی پذیرفته می شوند به وسیله دولت تامین می شود؟

خدمات دهی برای افراد پناه جویی که از طریق برنامه دولتی پناهندگی پذیرفته شده اند به وسیله سازمانهایی صورت خواهد پذیرفت که به وسیله دولت در سراسر کانادا تاسیس شده اند.

آیا کمک رسانی در اسکان افرادی که پذیرش پناهندگی آنها مورد تایید قرار نگرفته یا از برنامه های خصوصی گزینش پناهنده استفاده نموده اند وجود دارد؟
خیر - افرادی که مدعی دریافت پناهندگی می باشند یا از طریق برنامه های خصوصی گزینش پناهندگی پذیرفته شده اند شامل دریافت کمک های اسکان نخواهند بود. مسئولیت اسکان افراد پناه جویی که از طریق سازمانهای خصوصی پذیرفته شده اند بر عهده افراد خواهد بود.

منبع:
سازمان کمک رسانی مهاجرت به کشورهای آمریکای شمالی (NACIH)